[ « 85 » ] [ هجرى سيرامى ] [ سدهء دهم و يازدهم هجرى / شانزدهم و هفدهم ميلادى ] هجرى سيرامى ، ملا مير نام داشت ، تحصيل مىنمود و خالى از اهليتى نبود . طبع خوب داشت و در دقّت سخن ، دقيقه‌اى فرونمىگذاشت . روزى چند به اين فقير ، اظهار محبّت مىكرد ؛ با وجود اشتغال مطالعه ، به خواجه صالح علّاقه‌بند ، علاقهء خاطرى داشت و اين مطلع ، از گفتار لطيف اوست : مطلع : مىنمايد روى او از سنبل پرپيچ‌وتاب * گه هلال و گاه بدر و گه درخشان آفتاب

--> ( 85 ) . هجرى سيرامى انديجانى از مردم فرغانه كه در عروض و قافيه ، تبحّر داشت و در اواخر سدهء دهم و اوايل سدهء يازدهم هجرى ، مىزيسته است : هفت‌اقليم ، 3 / 443 ؛ الذريعه ، 9 / 4 / 1290 ؛ تحفهء سامى ، ص 166 ؛ صحف ابراهيم ، برگ 341 ، ( ش 11 ) ؛ آتشكدهء آذر ، ص 359 ؛ مجالس النّفايس هروى ، ص 155 ؛ نگارستان سخن ، ص 145 ؛ تذكرهء روز روشن ، ص 774 ؛ تذكرهء طلعت ، ص 236 ؛ فرهنگ سخنوران ، 2 / 997 ؛ تاريخ نظم و نثر در ايران ، 1 / 348 ؛ لغت‌نامهء دهخدا ، 49 / 150 ؛ تخلصنامهء جاويدان ، 2 / 1709 ؛ گلزار جاويدان ، 2 / 1730 ؛ رياض العارفين آفتاب ، 2 / 340 .